Αναστάσιος Δημόπουλος - Value Investing
Επίτευξη απόλυτων αποδόσεων με την στρατηγική long/short equity
Λίγα λόγια για εμένα
Ονομάζομαι Αναστάσιος Δημόπουλος και είμαι επαγγελματίας επενδυτής/trader.


Απάντηση στο άρθρο του Θανάση Μαυρίδη περί πληθωρισμού
1609 αναγνώστες
Τετάρτη, 3 Απριλίου 2013
13:19

Ο διευθυντής του Capital.gr έγραψε σήμερα ένα άρθρο με τίτλο "Τι πειράζει λίγος πληθωρισμός;" χρησιμοποιώντας κάποια επιχειρήματα που είναι γνωστά και πολλάκις ειπωμένα. Δυστυχώς ο πληθωρισμός είτε λίγος είτε πολύς δεν έχει απολύτως κανένα οικονομικό όφελος. Ο πληθωρισμός στο σύνολο μιας οικονομίας προκαλείται από την δημιουργία νέου χρήματος εκ του μηδενός το οποίο διοχετεύουν στο σύστημα οι κεντρικές τράπεζες. Το χρήμα από μόνο του δεν έχει κάποια συγκεκριμένη αξία από την στιγμή που κάποιος μπορεί να το δημιουργήσει εκ του μηδενός σε απεριόριστες ποσότητες. Αν κάποιος δημιουργήσει λίγο χάνει λίγο την αξία του, αν δημιουργήσει πολύ χάνει πολύ την αξία του.

Στο άρθρο διατυπώνονται μεταξύ άλλων τα εξής:

1. "Μήπως, λοιπόν, θα ήταν καλό να υπάρχει λίγος πληθωρισμός, αν αυτός βοηθούσε τον κόσμο να ανασάνει;"

Ο πληθωρισμός δεν βοηθάει τον κόσμο να ανασάνει αλλά αντίθετα πνίγει τον απλό κόσμο. Αυτό συμβαίνει γιατί από την δημιουργία νέου χρήματος ωφελούνται όσοι είναι πιο κοντά στην μηχανή που το παράγει (τράπεζες, κυβερνήσεις). Μέχρι το νέο χρήμα να φτάσει στον απλό πολίτη έχει ήδη χάσει την αξία του και ο κύκλος επαναλαμβάνεται.

2. "Όταν ένα νόμισμα έχανε την αξία του κατά 60% ή 80%, τότε ήταν σαν να κουρευόντουσαν αντίστοιχα οι απαιτήσεις των δανειστών, εφόσον είχαν αγοράσει ομόλογα της χώρας."

Η υποτίμηση ενός νομίσματος κατά 60%-80% μπορεί να κουρεύει τις απαιτήσεις των δανειστών αλλά είναι εντελώς άδικη προς αυτούς που δεν δανείστηκαν και ήταν συνετοί. Ο απλός πολίτης που αντί να δανείζεται και να σπαταλά χρήματα αποφάσισε να αποταμιεύσει, βλέπει με λύπη τις οικονομίες του να χάνουν την αξία τους ενώ ταυτόχρονα ο γείτονας του που πήρε διακοποδάνεια, εορτοδάνεια κλπ επιβραβεύεται με την μείωση του χρέους του και δεν χάνει μιας και δεν έχει αποταμιεύσεις.

3. "Παρά τους φόβους των Γερμανών ότι ο πληθωρισμός θα τους διαλύσει την θαλπωρή που τους προσφέρει το μάρκο (ευρώ), η αλήθεια είναι ότι λίγος πληθωρισμός δεν είναι απαραίτητο ότι βλάπτει. Αντίθετα, ο επίμονος πόλεμος ενάντια στο τέρας του πληθωρισμού δημιουργεί παρενέργειες."

Η άποψη ότι οι κακοί Γερμανοί δεν αφήνουν να γίνει τύπωμα δεν ισχύει. Μέχρι στιγμής οι Γερμανοί είναι μόνο λόγια όπως φαίνεται και από το παρακάτω γράφημα. Από το 2006 μέχρι σήμερα ο ισολογισμός της ΕΚΤ έχει τριπλασιαστεί μαζεύοντας ως "εγγύηση" ό,τι σκουπίδι κυκλοφορεί.

 

Η λύση δεν είναι ο πληθωρισμός αλλά ο αποπληθωρισμός και η μείωση των τιμών άμεσα η έμμεσα.

Άμεσα μέσω κάταργησης όλων των φόρων και τελών υπερ τρίτων, μείωσης των φόρων σε καύσιμα, μείωσης ή κατάργησης του ΦΠΑ σε είδη πρώτης ανάγκης.

Έμμεσα μέσω παύσης δημιουργίας νέων δανεικών χρημάτων από το πουθενά (ELA, ECB) τα οποία δίνουν την δυνατότητα στα κράτη μέσω των τραπεζων (LTRO, αγορά εντόκων γραμματίων) να συνεχίζουν την σπατάλη. Αυτή η σπατάλη στην οποία μπορούν να συμμετέχουν μόνο όσοι είναι ήδη μέρος του συστήματος ανεξαρτήτως μεγέθους δημιουργεί σημαντικές στρεβλώσεις στις τιμές εις βάρος κάποιων άλλων. 

Μιας και είμαι της αντίθετης άποψης κάνω το ερώτημα: Τι πειράζει πολύς αποπληθωρισμός;

Σχόλια

11/04 17:17  dimknaf
Δεν συμφωνώ μαζί σου Αναστάση.

Δεν είμαι υπερ του υψηλού πληθωρισμού και ούτε μου αρέσει το λογαριασμό να τον πληρώνουν οι νοικοκυραίοι. Αλλά, αυτό είναι κάτι που το διασφαλίζεις πριν. Όταν τα πράγματα έρθουν όπως ήρθαν, ο πληθωρισμός βοηθά αρκεί να μη γίνει διψήφιος.

Επειδή ο κόσμος φέρεται σαν αγέλη, καμιά φορά το σύστημα δεν αυτορυθμίζεται και αν είναι να έχει αυτορυθμιστεί όταν έχουν πεθάνει όλοι, κλάφτα!

11/04 17:32  Αναστάσιος Δημόπουλος
Τα έχουμε ξανασυζητήσει όταν έγραψα ένα παρόμοιο άρθρο παλιότερα. Δεν έχει νόημα να λέμε τα ίδια. Ο καθένας έχει την άποψη του. Δεν υπάρχει όμως καμιά απόδειξη ότι η ύπαρξη μικρού πληθωρισμού βοηθάει σε οτιδήποτε.
11/04 17:47  dimknaf
Ναι, τα έχουμε συζητήσει και από κοντά. Είναι δύσκολο να βρεις απόδειξη στα μακροοικονομικά, γιατί κάθε περίπτωση είναι διαφορετική.

Δεν θα συμφωνήσουμε το ξέρω, αλλά το 2008 δεν έγινε 1929 επειδή η Αμερική έκανε τεράστια νομισματική επέκταση...

Το πρόβλημα, και εδώ μάλλον συμφωνούμε, είναι πως τα κράτη έχουν γίνει τεράστια σε μέγεθος στο όνομα των κοινωνικών παροχών από την οποία ευνοείται μια μικρή ολιγαρχία και οι πελάτες της.

Δεν είναι δυνατόν εκ των πραγμάτων να συνεχίσει αυτό το μοντέλο. Μια φούσκα ήταν που σκάει, με τη νέα γενιά να πληρώνει το πάρτυ της προηγούμενης.
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
9 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Άρθρα για επενδυτικά και οικονομικά θέματα. Παραδείγματα long και short επενδυτικών κινήσεων.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις